Friday, November 12, 2010

ကုန္းေဘာင္ေနာက္ဆံုးေသြးစက္၏ ပံုရိပ္မ်ား




ျမန္မာဝတ္စံုနဲ႔ က်က္သေရရွိလွတဲ့ ျမန္မာေသြး (ရိုးရိုးေသြးေတာင္မဟုတ္ဘူး၊ ဗမာ့ေတာ္ဝင္ေသြး) တစ္ဝက္ပါတဲ့ သူမအလွဟာ ဘယ္ေလာက္လွပ က်က္သေရရွိလိုက္သလဲဗ်ာ။
ဘိုကျပား အဂၤလိုဗားမားတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ သူမဟာ လြန္ခဲ့ေသာ သံုးဆယ္ငါးႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္တုန္းက ျမန္႔မာသမိုင္းမွာ ဟိုးေလးတစ္ေက်ာ္ နာမည္ေက်ာ္ၾကားဖူးသူ တစ္ေယာက္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ ကၽြန္ေတာ့္ အေဖေျပာျပလို႔ သူမနာမည္ကို ၾကားခဲ့ဖူးတယ္ဆိုယံု ေလာက္ပါပဲ။ သူမနာမည္ၾကားခါစကဆို အေတာ္ေလးလွတဲ့ နာမည္ပဲလို မွတ္ယူခဲ့ဖူးတယ္။ နာမည္ေလးတင္လွတာမဟုတ္ပဲ သူမဓာတ္ပံု ျမင္ေတာ့လဲ တေခတ္တခါက အေတာ့္ကို နာမည္ၾကီးခဲ့တာပဲဆိုတာ နဖူးေတြ႕ဒူးေတြ႕ယံုသြားေတာ့တယ္ဗ်ာ။သူမ အမည္ကေတာ့ “ရတနာနတ္မယ္” ဆိုတာပါပဲ။

ရတနာနတ္မယ္သည္ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတၾကီးေဟာင္း ဦးေနဝင္း၏ တတိယ အိမ္ေထာင္ဘက္ ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ First Lady တစ္ဦးျဖစ္ခဲ့ဖူးပါသည္။ ရတနာနတ္မယ္သည္ ၾသစေၾတးလ် ႏုိင္ငံသား အဂၤလိပ္ လူမ်ဳိး ျပင္ဦးလြင္၊ ျမင္းၿပိဳင္ကြင္း ျမင္းဒိုင္ခ်ဳပ္ ဘြက္ကီ ျမင္းပြဲဒိုင္ Mr Herbert Bellamy ႏွင့္ လင္းပင္ထိပ္တင္မလတ္၏ သမီးျဖစ္သည္။ ၁၉၃၁-ခုႏွစ္တြင္ ရတနာနတ္မယ္ကို ေမြးဖြားခဲ့၍ အဖိုးအဖြား ျဖစ္ေသာ လင္းပင္မင္းသားႀကီးႏွင့္ ေရနံသာခင္ခင္ႀကီးတို႔က အသက္ႀကီးမွ ကေလးရေသာေၾကာင့္ နတ္ကေပးေသာ ကေလးဟုဆိုကာ လင္းပင္ထိပ္တင္မလတ္၏ သမီးကို ရတနာနတ္မယ္ဟု အမည္ေပးခဲ့သည္။ ကေနာင္မင္းသား၏ ျမစ္ေတာ္တေယာက္ ျဖစ္သည္။


၁၉၇၆ ဒီဇင္ဘာ ၂၅ ရက္ေန႔ထုတ္ ေၾကးမုံ မ်က္ႏွာဖုံးသတင္း

လင္းပင္ မင္းသားႀကီး၏ သမီးေတာ္ ထိပ္တင္မလတ္က အသက္ ၃၆ ႏွစ္မွာ သူမထက္ ၁၆ ႏွစ္ ႀကီးတဲ့ ၾသစေၾတးလ် ႏုိင္ငံသား အဂၤလိပ္ လူမ်ဳိး ဘြက္ကီ ျမင္းပြဲဒိုင္ Mr Herbert Bellamy နဲ႔ လက္ထပ္တယ္။ ေလးႏွစ္ၾကာမွ သူမကို ေမြးသည္။ သူမ ကိုယ္တိုင္ကေတာ့ အသက္ ၂၂ ႏွစ္မွာ ပထမ အိမ္ေထာင္ ျဖစ္တဲ့ အီတာလ်ံ လူမ်ဳိး၊ WHO က ဗမာျပည္မွာ တာဝန္က်တဲ့ ဆရာဝန္တေယာက္နဲ႔ ၁၉၂၁ခု ေအာက္တိုဘာလမွာ လက္ထပ္ခဲ့ပါသည္။ သားေလး ၂ေယာက္ ရသည္။သူမကို အခ်ိဳ႕က သစ္ခြစုေဆာင္းသူလို႔ ေျပာခဲ့ၾကပါတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ သူမဟာ ျမန္မာျပည္မွာ အေတာ္ၾကာၾကာ ေနထိုင္သြားခဲ့ပါတယ္။

လင္းပင္မင္းသားၾကီး ႏွင့္ ေရနံသာခင္ခင္ၾကီးတို႕ႏွစ္ဦးစလံုးက ေခ်ာေမာခန္႔ညားၾကသလို သူတို႔ရဲ႕သမီးေတာ္ ထိပ္တင္မလတ္ကလည္း ေခ်ာေမာျပီး အဂၤလိပ္အသိုင္းအဝိုင္းမွာ ထင္ရွားခဲ့တဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။။ သူနဲ႔ Mr Herbert Bellamy ကေမြးလာတဲ့ ရတနာနတ္မယ္ကေတာ့ အေဖအေမ အဖိုးအဖြားရဲ႕ အလွအေပေတြ စုျပီး ျမန္မာေသြးနဲ႔ အေနာက္ေသြးေႏွာတဲ့သူမို႔လို႔ အင္မတန္လွပပါတယ္။ ေခတ္ပညာတတ္ျပီး ဂုဏ္သိကၡာရွိတဲ့ အသိုင္းအဝိုင္းထဲ ၾကီးျပင္လာခဲ့သူမို႔ ရတနာနတ္မယ္ဟာ လူဂုဏ္တန္နဲ႔ အဂၤလိပ္အသိုင္းအဝိုင္းထဲမွာ ထင္ရွားခဲ့ပါတယ္။

ျပင္ဦးလြင္ စိန္႔မိုက္ကယ္ အမ်ိဳးသမီး အထက္တန္းေက်ာင္း (ယခု အထက ၄)မွာ အထက္တန္းအထိ ပညာသင္ၾကားခဲ့ၿပီး ျမင္းစီး ကၽြမ္းက်င္သူ၊ တင္းနစ္ရိုက္ရာမွာ ထူးခၽြန္သူ၊ အရပ္အေမာင္း ေကာင္းသူ ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုပါသည္။ သူမကို တခ်ိန္တုန္းကဆိုရင္ she was once the cream of Rangoon society during the 1950s and 1960s လို႔ေတာင္ ေျပာၾကပါသည္။ ႏိုင္ငံျခားသားႏွင့္ လက္ထပ္ၿပီး ရတဲ့ကေလး ျဖစ္ေပမယ့္ ကုန္းေဘာင္မင္းမ်ိဳး အဘိုးအဘြားေတြက သူ႕ကို အေတာ္ေလး ခ်စ္ျမတ္ႏိုးပံု ရပါသည္။

ယခုအခါမွာေတာ့ အီတလီ၏ နာမည္ေက်ာ္ Tuscany ျပည္နယ္ ၿမဳိ႕ေတာ္ ျဖစ္ေသာFlorence မွာ ေနထိုင္သည့္ Ms June Rose Bellamy (ေခၚ) ရတနာနတ္မယ္ သည္ Associazione Culturale Arte e Gastronomia Orientale ဆိုင္ ဖြင့္ထားပါသည္။

Ms June Rose Bellamy

ဖေလာရန္႔ ၿမိဳ႕မွာ Studio June Bellamy ဆိုေသာ Cooking School ဖြင့္ထားပါသည္။ သူမဟာလည္း ေက်ာ္ၾကားသည့္ Chef တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနပါၿပီ။ သူမရဲ႕ ဝဘ္ဆိုဒ္ေလးမွာ ျမန္မာအေငြ႕အသက္ေလးေတြ ျမင္ႏိုင္ပါေသးသည္။ သူမရဲ႕ ဒီအခန္းေလးထဲမွာ သူ႕ဖခင္ ဝါသနာပါတဲ့ ျမင္းပံုေတြကို အမွတ္တရ ေရးဆြဲထားသလို သူ႕အဘိုး လင္းပင္မင္းသားႀကီးနဲ႔ ေရနံ႔သာ ခင္ခင္ႀကီးတို႔ရဲ႕ မဂၤလာပြဲ ပံုကိုလည္း ေရးဆြဲထားတယ္လို႔ သိရသည္။



Herald Tribune အဖြဲ့အစည္းကေန ၾကီးမွူးက်င္းပတဲ့ The World We Want ဆိုတဲ့ ဖိုရမ္မွာ ျမန္မာျပည္ ကိုယ္စားျပဳ တက္ေရာက္ရ သူေတြက ရတနာနတ္မယ္နဲ့ ရစ္ခ်က္ထြန္းညြန္႔တို့ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ နိုင္ငံေပါင္း ၁၆နိုင္ငံက ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူ ၃၂ဦး တက္ေရာက္ျပီး ကမၻာ့နိုင္ငံ တစ္ခုနဲ့တစ္ခု ျကားက ဆင္းရဲခ်မ္းသာ ကြာဟမွု၊ အခ်စ္အမုန္း အာဃာတေတြကို ဖယ္ရွားျပီး ပိုမိုေကာင္းမြန္တဲ့ ကမၻာ့မိသားစုျကီး တစ္ခုလို တည္ေဆာက္ၾကမယ္ ဆိုျပီး က်င္းပခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။ ခန့္မွန္းခ်က္အရ ၁၉၅၀ ဝန္းက်င္ ျဖစ္မယ္လို့ ထင္ပါတယ္။ ရတနာနတ္မယ္ အသက္ ၂ဝ ေလာက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။






လူတိုင္းလို ၾကားဖူးခဲ့တဲ့ အေနာက္ႏုိင္ငံရဲ႕ စပိုင္လုပ္လုိ႔ ဦးေနဝင္းက ေမာင္းထုတ္ခဲ့တယ္ ဆိုတဲ့ ေကာလာဟလကို ေမးေတာ့ သူမက ရယ္ေနခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ သူမကို ဦးေနဝင္းက ေဆးလိပ္ျပာခြက္နဲ႔ ပစ္ေပါက္ခဲ့တယ္ ဆိုတဲ့ မႏွစ္ၿမဳိ႕စရာ ျဖစ္ရပ္ကိုေတာ့ သူမက နာနာက်င္က်င္ ဝန္ခံပါတယ္။ ေနာက္တေန႔ ခ်က္ျခင္းပဲ သူမဟာ စင္းလံုးေလယာဥ္ တစင္း နဲ႔ ျမန္မာျပည္က ထြက္ခြာလာႏုိင္ခဲ့တယ္။ လက္ထပ္အၿပီး ၅ လ ဆိုတဲ့ အခ်ိန္တိုေလး အတြင္းမွာပဲ လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္ ျဖစ္ပ်က္သြားခဲ့တဲ့ အဲဒီ အေၾကာင္းေတြကို သူမက Sin of Pride လုိ႔ ဆိုခဲ့ၿပီး သူမကို ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တဲ့ လူေတြအတြက္ ဘာမွ မေဆာင္ရြက္ႏုိင္ဘဲ အရွံဳးနဲ႔ သက္သက္ ထြက္ခြာခဲ့ရတာ ျဖစ္တယ္လုိ႔ ျပန္ေျပာင္း ဖြင့္ဟခဲ့တယ္။ ၅ လတာ ၾကံဳဆံု ခဲ့ရတဲ့ ဦးေနဝင္းကိုေတာ့ တကယ့္ ဉာဏ္နီ ဉာဏ္နက္နဲ႔ အရာရာကို ၾကိဳးကိုင္ ျခယ္လွယ္ႏုိင္သူႀကီး တေယာက္ လုိ႔သာ မွတ္ခ်က္ ျပဳထားတယ္။
မၾကာေသးခင္ ႏွစ္ေတြကေတာ့ သူမရဲ႕ အသက္အစိတ္ ရွိၿပီ ျဖစ္တဲ့ ေျမးေလးနဲ႔အတူ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္ အလည္ ေရာက္ခဲ့ေသးတယ္လုိ႔ ဆိုတယ္။ ျမန္မာျပည္တြင္းက ဆရာဝန္ေတြနဲ႔ လူမူေရးလုပ္ငန္း တခ်ိဳ႕ တြဲဖက္ လုပ္ကိုင္ေနသလို နာဂစ္ မုန္တိုင္း ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္းမွာလည္း ပါဝင္ ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ အေၾကာင္း သိရသည္။


ေနာက္ျပီး ရတနာနတ္မယ္ရဲ႕ အေၾကာင္းေတြ ထပ္သိခ်င္ရင္ေတာ့ ဒီေနရာေလးေတြမွာ သြားေရာက္ေလ့လာႏိုင္ပါတယ္။
Griffith Review
ဝီကီျမန္မာ
ညီလင္းဆက္
Studio June Bellamy
LIFE Images (ရတနာနတ္မယ္၏ ငယ္ရြယ္စဥ္ပံုရိပ္မ်ား)

Tuesday, September 14, 2010

သခင္မ



ဆယ္ႏွစ္ၾကိဳး ကေဝအတတ္နဲ.....
(ငါ့ရင္ထဲက) မီးခတ္တဲ့ စကားလံုးေတြကို သတ္ျငိမ္း
အိပ္မက္သိမ္းတမ္း ျပဴစားတတ္တဲ့......'ရြာသူ'ေရ

ရင္ခုန္သံေတြကိုပဲ 'ေခါစာပစ္'လိုက္တယ္.......
သခင္မ .......
ေပ်ာ္ပါ ......၊ ပါးပါ .......၊ စားပါ .......၊ ေသာက္ပါ ......

မရိုမေသ တမ္းတမိတဲ့
ေဟာဒီက အမိုက္ကိုလည္း အျပစ္က လႊတ္ေတာ္မူပါ .....။

မီးစတစ္ဖက္ ေရမႈတ္တစ္ဖက္နဲ႔
အၾကည့္လက္လက္ေတြကိုလည္း
ေပးသနားေတာ္မူပါ .....။

'တရားဝင္ စစ္ေၾကညာျပီး မတြယ္တာရရင္
ဘာကိုမွ မလုပ္ခ်င္ဘူး'ဆိုတဲ့
ေဟာဒီက ငပ်င္း ......အတြက္
လက္ေၾကာတင္းေအာင္ လြမ္းခြင့္ ျပဳေတာ္မူပါ ..........

မင္းခိုက္စိုးစံ

Friday, September 10, 2010

တို႔လို႔တြဲေလာင္း ဘဝမ်ား










လိုင္းကားေတြေပၚမွာ တို႔လို႔တြဲေလာင္းနဲ႔ လိုက္ပါသြားတဲ႔ သူေတြကုိေတြ႕တိုင္း ဒီလူေတြ ဘာလို႔ ဒီေလာက္ထိ အလ်င္လိုေနပါလိမ္႔လို႔ ကၽြန္ေတာ္ အျမဲေတြးမိတယ္..။ လက္တစ္ကုိင္စာ၊ ေျခတစ္ဖက္ရပ္စာေလး ရရံုနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ လိုရာပန္းတိုင္ကုိ ေရာက္ႏိုင္ၿပီလို႔ ယံုၾကည္လို႔ရင္လည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မယ္။ ဒီလိုဆိုရင္... အဲဒီလိုလူေတြရဲ႕ ဘဝပန္းတိုင္ေတြ ဆိုတာကေရာ... အဲလိုပဲ လက္တစ္ကုိင္စာ၊ ေျခတစ္ဖက္ရပ္စာေလး ရရံုနဲ႔ ေရာက္ႏိုင္ၿပီလား...


စဥ္းစားမယ္ဆိုရင္လည္း စဥ္းစားစရာခ်ည္းပဲ....

ေတြးမယ္ဆိုရင္လည္း ေတြးစရာခ်ည္းပဲ...

ေျပာမယ္ဆုိရင္လည္း ေျပာစရာခ်ည္းပဲ...

ေမ႔ပစ္မယ္ဆိုလည္း ေမ႔ပစ္စရာခ်ည္းပဲ...


မေန႔ညက တာေမြအဝိုင္းကေန သဃၤန္းကၽြန္း စံျပေစ်းဘက္ကုိ သြားျဖစ္တယ္...၊ စီးသြားျဖစ္တဲ႔ လိုင္းကားက ဘီအမ္ေလးပါ။ ကားက လူေခ်ာင္တယ္...၊ ခံုအလြတ္ေတြခ်ည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိေနလို႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ထုိင္ခံုရတယ္ေပါ႔ဗ်ာ...။ ကၽြန္ေတာ္႔ေဘးမွာလည္း အသက္ (၂၇)ႏွစ္ေလာက္ရွိတဲ႔ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ ထုိင္တယ္ ဗ်..။ ထမင္းခ်ိဳင့္နဲ႔ ဘာနဲ႔ဆိုေတာ႔ အလုပ္ကေန ျပန္လာတာျဖစ္မယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ကားခေပးၾကတယ္၊ ကားခက ႏွစ္ရာ တဲ႔...။ ကၽြန္ေတာ္ေပးလိုက္တယ္၊ ကၽြန္ေတာ္႔ေဘးက အစ္ကုိကေတာ႔ တစ္ရာတန္တစ္ရြက္ပဲ ထုတ္ေပးတယ္ဗ်။ ကားစပယ္ရာက "မရဘူး၊..ႏွစ္ရာ" လို႔ ျပန္ေျပာတယ္။ အဲဒီ အစ္ကုိက မပါေတာ႔ဘူးလို႔ ေျပာလုိက္ပံုရတယ္...။ ကားစပယ္ရာက မထင္မွတ္တဲ႔ စကားတစ္ခြန္းကုိ ျပန္ေျပာလိုက္တယ္ဗ်...


"တစ္ရာဆို မတ္တပ္ထစီး...."


အဲဒီလိုေျပာလိုက္ေပမယ္႔ ဟိုအစ္ကုိက မ်က္ႏွာ တစ္ခ်က္ပ်က္မသြားဘူး၊ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ မတ္တပ္ရပ္ စီးရွာတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားတယ္။ ဒါေပမယ္႔ သူ႔မ်က္ႏွာနဲ႔ သူ႔ပံုစံအရ ကၽြန္ေတာ္က ထၿပီး စိုက္ေပးလိုက္မယ္ဆိုရင္လည္း သူ႕ကို ေစာ္ကားရာေရာက္မယ္႔ အေျခအေနမ်ိဳး ျဖစ္ေန တယ္။ သူ႕မ်က္ႏွာမွာ သိမ္ငယ္မႈ မရွိဘူး၊ ဘာပဲေျပာေျပာ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရေပမယ္႔ အဲဒီအစ္ကိုရဲ႕ ပံုစံကုိ သေဘာက်ေလးစားသြားတယ္။ ေနာက္ တစ္ဆက္တည္း ဒါ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ အတၱနဲ႔ မာန ပဲ...လို႔လည္း ေတြးလိုက္မိတယ္။


ဒါေပမယ္႔ ဒါ သိပ္ေတာ႔ သဘာဝမက်လွဘူး၊ ကားထဲမွာ ထုိင္ခံုအလြတ္ေတြရွိေနပါရဲ႕နဲ႔ လူတစ္ေယာက္ မတ္တပ္ ရပ္စီးေနရတယ္...။ ကားစပယ္ယာရဲ႕ အေတြးအေခၚနဲ႔ လုပ္ပံုကပဲ ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားမရႏိုင္ေလာက္ေအာင္ လက္ေတြ႕ က်ေနတာလား၊ ဒီကေန ဟုိကုိသြားမယ္႔ခရီးမွာ...ကားေပၚ လူတစ္ေယာက္ ထိုင္ေနလို႔ ကားပုိေလး သြားမွာလား...။ ထိုင္စီးရင္လည္း ဒီခရီး၊ ထစီးရင္လည္း ဒီခရီး...အတူတူ။ ထိုင္ခံုအလြတ္ေတြကုိ ဒီအတိုင္းထား ၿပီး ေငြတရာမရွိလို႔ ဆိုၿပီး လူတစ္ေယာက္ကုိ ညွဥ္းပန္းတာမ်ိဳးလား....။


အဲဒီအျဖစ္ေလးကုိၾကည့္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ ဆက္ေတြးမိတယ္...၊ ပိုက္ဆံတစ္ရာ မေပးႏိုင္လို႔ ထစီးေနတဲ႔ အစ္ကုိဟာ ကုိယ္႔အားကုိယ္ကုိးၿပီး ဘဝကုိရုန္းကန္ေနရတဲ႔ ေခတ္လူငယ္ေတြကုိမ်ား ကုိယ္စားျပဳေနသလား...၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ႔ ေငြအားကုိး၊ လူကပ္အားကုိးနဲ႔ ဘလိုင္းႀကီး ေက်ာ္တက္ခံရတဲ႔အျပင္ တစ္ခါတစ္ခါ မတ္တပ္ရပ္စီးဖို႔ပါ အမိန္ေပးခံရတာေတြ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘဝမွာ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား ႀကံဳေတြ႕ခဲ႔ရၿပီးၿပီလဲ...


ဒါေပမယ္႔လည္း... ကုိယ္႔ ရည္ရြယ္ရာပန္းတိုင္ေလးေတြဆီ ေရာက္ဖို႔အတြက္ေတာ႔...လက္တစ္ဖက္ကိုင္စာရရင္ လက္တစ္ဖက္စာနဲ႔၊ ေျခတစ္ဖက္ရပ္စာရံုေလးရရင္ ေျခတစ္ဖက္စာနဲ႔ ဘဝကုိ တို႔လို႔တြဲေလာင္း လိုက္ပါျဖတ္သန္း ရင္း ခရီးဆက္ေနၾကရဦးမွာပါပဲေလ....

Tuesday, August 31, 2010

မစႏၵာ၏ စာအုပ္မ်ား

  1. မစႏၵာ - ဂ်ီေဟာသူ
  2. မစႏၵာ - ငယ္သူမို႔မသိပါ
  3. မစႏၵာ - အရိပ္
  4. မစႏၵာ - ဘဝအိပ္မက္ ပန္းအိပ္မက္
  5. မစႏၵာ - တိမ္ဖံုးပါလို႔ လမသာ
  6. မစႏၵာ - ျငိဳးမာန္ဖြဲ႔သူရယ္
  7. မစႏၵာ - နက္ျဖန္ခါ
  8. မစႏၵာ - ဆဌဂံ
  9. မစႏၵာ - ကြက္လပ္ကေလးျဖည့္ေပးပါ
  10. မစႏၵာ - ပန္းစကား
  11. မစႏၵာ - ပုစာၦ
  12. မစႏၵာ - ႏွင္းဆီ
  13. မစႏၵာ - စိမ္းရြက္တစ္ေဝေဝ
  14. မစႏၵာ - ဟုိဘက္ကမ္းက လြမ္းပုံျပင္
  15. မစႏၵာ - စက္၀ိုင္း (ဝတၳဳတို)
  16. မစႏၵာ - ပန္းပြင့္ခေရနွင့္ အျခား၀တၱဳမ်ား
  17. မစႏၵာ - မဂၢဇင္းဝတၳဳရွည္မ်ား (၃)
  18. မစႏၵာ - မဂၢဇင္းဝတၳဳရွည္မ်ား (၄)
  19. မစႏၵာ - ၀တၳဳတုိမ်ား ၂
  20. မစႏၵာ - ၀တၳဳတုိမ်ား ၃
  21. မစႏၵာ - ၀တၳဳတုိမ်ား ၄
  22. မစႏၵာ - ၀တၱဳတိုမ်ား ၆
  23. မစႏၵာ - ၀တၳဳတုိမ်ား ၇

သုေမာင္၏ စာအုပ္မ်ား

















  1. သုေမာင္ - အရက္သမား အမွားတစ္ခါ
  2. သုေမာင္ - မ်ိဳးရိုးထဲမွ ဆိုးေပၾကီးမ်ား
  3. သုေမာင္ - ခလုတ္တိုက္မိေသာစရိုက္မ်ား

Sunday, May 9, 2010

အသိုက္ ႏွင့္ အေမ့အလြမ္းသင္ရိုး တမ္းခ်င္း

"အသိုက္"

တိမ္ေတြက ျပိဳ
မိုးမည္းေတြ ညိဳ
ေခါင္က မိုးယို
တဲအိုေလးထဲ
ေၾကာက္အားပို
သားငယ္ အငို
ေခ်ာ့ျမဴအားေပး
ရင္ေငြ႔ေထြးကာ
ႏို႔တိုက္ရွာတဲ့
အို..ဘယ့္ မိခင္။

အမယ္က အို
သားက ပ်ိဳ
ၾကင္ယာစံု
သိုက္ျမံဳေလးထဲ
အူစိုေအာင္
တစ္ကိုယ္စာ
ၾကံဖန္စားရွာတဲ့
အမယ္အို႔ ဒုကၡ
သားငယ္ပ်ိဳ
ဂဃနဏ
မသိရွာဘူး။

ခ်မ္းဧအိမ္

♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡

"အေမ့အလြမ္းသင္ရိုး တမ္းခ်င္း"

ဒီကေန႔ ...........
အေမမ်ားေန႔ ေရာက္ျပန္ျပီ ေမေမ။

ေမေမ့ ေမြးေက်းဇူးေကၽြးေက်းဇူး
မဆပ္ႏိုင္တဲ့ သားအတြက္
ေမေမ ခြင့္လႊတ္နားလည္ပါေစ ေမေမ။

ရင္ခြင္တစ္စံု ေပ်ာက္ရွခဲ့တဲ့
အမိမဲ့သား ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္
တုႏိႈင္းမရ ေမေမ့ ေမတၱာေတြ
ခဏခဏ ငတ္မြတ္ေနတယ္ ေမေမ။

အေမွာင္ကြယ္ရာ ေခ်ာင္တစ္ေခ်ာင္မွာ
တိတ္တိတ္ကေလးေဆြး၊ ျငိမ့္ျငိမ့္ကေလးေငးလို႔
အေမထြက္သြားတဲ့လမ္း ေမ်ာ္မွန္းတမ္းတေနမိတယ္ ေမေမ။

တစိမ့္စိမ့္ယို စီးဆင္းက်လာတဲ့
ေမေမ့ကိုလြမ္းတဲ့ သားမ်က္ရည္ေတြကေလ
ဘယ္သူ႔မွမျမင္ႏိုင္တဲ့ ႏွလံုးသားအတြင္းပိုင္း
တေနရာမွာေလ "တမ္းခ်င္းျမစ္" ျဖစ္လို႔ေပါ့။

ေမတၱာရုံလႊာ လႊမ္းျခံဳထားတဲ့
အေမ့ကြန္းခို ေအးရိပ္ျမံဳမွ
အေႏြးဓာတ္ဆက္လက္နဲ႔
တဖန္ျပန္ျပီး လွမ္းထြက္
ေထြးပိုက္လွဲ႔ပါ ေမေမ။

ခ်မ္းဧအိမ္

လူေတြအတြက္သာ တေနထြက္ တေနဝင္ အလုပ္ျပီးသြားၾကေပမယ့္
အေမ့ အလုပ္ကေတာ့ ထာဝရ မျပီးႏိုင္ဘူး။

လူသားေတြအတြက္သာ အခ်စ္သစ္ အခ်စ္ေဟာင္း ေျပာင္းလဲသြားၾကေပမယ့္
အေမ့ အခ်စ္ကေတာ့ ထာဝရ မအိုေဟာင္းႏိုင္ဘူး။


ရင္တြင္းျပတိုက္ထဲက လမ္းျပၾကယ္

ဝသုန္တည္တဲ့သစၥာ

ဆက္လက္ၾကိဳးစားပါဦးမည္။

Tuesday, May 4, 2010

ရင္ေငြ႕ႏွင့္သြန္းေသာ ကဗ်ာတစ္စင္း

ရင္ေငြ႕ႏွင့္သြန္းေသာ ကဗ်ာတစ္စင္း

အိပ္မက္ထဲေၾကြ
မႈန္ဝါးေစတဲ့
ႏွလံုးသားရဲ႕ေျခသံ
ပဲ့တင္ျပန္ေတာ့
ငါ့....စိတ္ကူးတို႔
သက္တံျဖစ္၏ ။

ဒ႑ာရီဆန္
ဖန္နန္းေတာ္ထဲ
ၾကယ္ေၾကြတစင္း
ေျမချပန္ေတာ့
ငါ့...ျမိဳ႕ရိုးထက္
ေတာက္ပေစ၏ ။

ရင္ႏွင့္သြန္းစစ္
ပံုေလာင္းရစ္ေသာ
ကဗ်ာျမစ္တစ္စင္း
စီးဆင္းျပန္ေတာ့
ငါ့....ရာဇဝင္ထဲ
အကၡရာတင္၏ ။

ခ်မ္းဧအိမ္